مدارهایی در اندازه یک مولکول!

  لینک مطلب در انجمن الکترونیک سایت

    به عقیده صنایع الکترونیکی کوچک شدن مدارها، عملکرد آنها را بهبود می‌بخشد. بسیاری هم پیش‌بینی می‌کنند که در آینده کلیدها و مدارهای الکتریکی به اندازه مولکول‌های منفرد، کوچک و ریز باشند. این رویا با همکاری شیمی‌دان‌های دانشگاه «ایلینویز» و مؤسسه پژوهشی RIKEN ژاپن، یک گام به واقعیت نزدیک‌تر شد.
به گزارش سرویس فن‌آوری خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، این گروه بین‌المللی موفق به ایجاد یک پیوند شیمیایی منفرد روی یک مولکول، سپس شکست آن پیوند، بدون انحراف هیچ پیوندی به‌سمت اتم‌های مجاور درون مولکول، شدند. در حقیقت آنها توانستند یک کلید الکترونیکی در اندازه یک مولکول بسازند.
Trenary ،سرپرست این گروه تحقیقاتی، می‌گوید: «اهمیت این کار در برگشت‌پذیر بودن آن است.» آزمایشگاه Trenary بر روی درک کاربردی شیمی سطح و چگونگی برهمکنش مولکول‌ها با فلزات کار می‎کند.
مرکز علوم نانو RIKEN نیز یک سکوی بدون لرزش را برای میکروسکوپ روبشی تونلی ارائه داد که برای انجام کارهایی در سطح مولکولی کاربرد دارد.
توانایی پایین آوردن دما تا نزدیکی صفر مطلق برای پایدار و ثابت نگه داشتن مولکول از قابلیت‎های این دستگاه است. همچنین میکروسکوپ به یک میله کاوشگر مجهز است که می‎تواند مولکول‌های منفرد را دستکاری کند. (ادامه ی مطلب را ببینید … )

دیگران هم کارهایی در سطوح تک‌مولکولی انجام داده‎اند؛ اما تاکنون کسی قادر به کنترل این‌گونه آن نبوده‌است. این گروه تحقیقاتی متیل‎ایزوسیانید را بر روی سطح به متیل‎آمینوکاربین تبدیل کردند.
به گزارش ایسنا از ستاد ویژه توسعه فن‌آوری نانو، متیل ایزوسیانید به‌عنوان گاز وارد محفظه خلأ میکروسکوپ می‎شود و مولکول‌های آن به پلاتین فوق‎العاده سرد‌ شده می‎چسبند و در مرحله بعد گاز هیدروژن تزریق می‌شود که در اثر تماس با پلاتین تفکیک و به‌صورت اتمی درمی‎آید. اتم‌های هیدروژن به متیل‎ ایزوسیانید متصل و متیل ‎آمینوکاربین تشکیل می‎شود.
پژوهشگران با استفاده از میله کاوشگر میکروسکوپ به دستکاری یک مولکول منفرد پرداختند و پالس الکتریکی کوچکی را اعمال کردند که در اثر اعمال پالس اتم‌های هیدروژن به‌سرعت و به‌ طور برگشت‎پذیر از سطح جدا شدند. این راهی برای تغییر اتصال مولکول – فلز است.
تحقیقات زیادی جهت استفاده از ایزوسیانیدها برای الکترونیک مولکولی انجام شده که هیچ یک با درک درستی از جزئیات برهمکنش‎های پیوندی همراه نبوده‌است و به همین دلیل ابتدا باید شیمی سطح را به طور جزئی درک کرد و پس از آن به دستکاری مولکول‌ها را دستکاری کرد.

منبع: خبرگزاری ایسنا