تاریخچه

رویدادهای گوناگون در علوم پرتوی
اکنون که سده تمام رخدادهای مهم در زایش رادیولوژی تشخیصی و انکولوژی تشعشع بخوبی و بدرستی پایان یافته است ، ادامه فهرستی از « رویدادهای گوناگون»   – که مارا به وضعیت فعلی رهنمون شده است – بی مناسبت نیست .  انگیزه اصلی برای انجام این کار ضرورت یادآوری مداوم چنین رخدادهایی برای نسلهای بعد است تا بدانند چه گذشته است . یا اینکه مانند سیلوانوس تامپسون ، اولین رئیس انجمن رنتگن ، پس از کشف اشعه ایکس با فصاحت بیشتری بتوان گفت :
درتاریخ علم چیزی بیشتر از کاشف آن واقعیت ندارد . حتی بزرگترین کاشف ، خلف پدر علمی پیشین خود است ؛ او همواره و ضرورتاً محصول عصری است که در آن زاده شد .

۱۸۵۹ – داروین : تنوع در جمعیت های موجود زنده .
۱۸۶۵ – مندل : توارث صفات به تک تک موجودات .
۱۸۹۵ – رنتگن : کشف اشعه ایکس به وسیله رنتگن .
۱۸۹۶ – بکرل : ارائه نتایج کشف تشعشع تابش شده از ترکیبات دارای اورانیوم .
۱۸۹۶ – اولین اثر بیولوژیکی اشعه ایکس شامل « سوختن » پوست ، ریزش مو و تحریک چشم گزارش شد .
۱۸۹۶ – معالجه خال پرمو به وسیله فراند .
۱۸۹۷ – راتر فورد : آزمایش پرتوهای صادر شده از اورانیم پس از کشف رادیواکتیویته بکرل . او ضمن شناسایی دو نوع پرتو ، آنها را پرتوهای آلفا و بتا نامگذاری کرد . بعدها دریافت ذرات آلفا متشکل از هسته اتم هلیم و ذرات بتا متشکل از الکترونهایی است که تامپسون آنها را کشف کرد .
– گراب : ژوسپن ، ویلیامز ، ویت و ریوال مدعی استفاده از اشعه ایکس برای درمان سرطان بودند .
۱۸۹۸ – اعلان کشف پلونیوم در جولای و رادیم در دسامبر همان سال به وسیله ماری و پیر کوری .
۱۹۰۲- گزارش سرطان در موضع زخم ناشی از اشعه ایکس به وسیله فری بن .
۱۹۰۳ – قانون برگونیه و تریباندو ؛ حساسیت پرتوی به فعالیت میتوزی بستگی دارد .
– اولین پیشنهاد درمان سرطان با کاشت رادیم به وسیله بل .
۱۹۰۵ – تئوری وراثت کروموزوم .
۱۹۱۱ – گزارش ایجاد لوسمی در پنج نفر پرتوکار به وسیله ژاژیک .
۱۹۱۳ – ارائه مدل اتمی با یک هسته در وسط و الکترونهای دوار در اطراف آن به وسیله بوهر .
– ساخت موفقیت آمیز اولین لامپ اشعه رنتگن با فیلامان ملتهب و هدف تنگستنی به وسیله کولیج .
۱۹۱۵ – ارائه پیشنهاد انجمن رنتگن بریتانیا برای حفاظت در برابر تشعشع .
۱۹۱۹ – بمباران اتمهای نیتروژن با ذرات آلفا به وسیله راترفورد . او دریافت با تجزیه هسته این اتمها در اثر ذرات آلفا هیدروژن متصاعد می شود و اتمهای اکسیژن باقی می ماند . ذرات متصاعد شده از نظر الکتریکی دارای بار مثبت بودند که او آنها را « پروتون » نامید . این آزمایش ، اولین آزمایش مربوط به تبدیل یک عنصر به عنصر مصنوعی دیگر ، یعنی تبدیل نیتروژن به اکسیژن ، بود .
۱۹۲۲ – کشف اثر کمپتون یعنی تغییر در طول موج اشعه ایکس پراکنده شده به وسیله کمپتون .
۱۹۲۳ – کشف اثر اکسیژن بر ریشه گیاهان به وسیله اوژن پتری .
۱۹۲۷ – آزمایشهای ریگاد و فراکس بر بیضه خرگوش ، اهمیت و ارزش تقطیع دز در پرتو درمانی را نشان داد .
– اولین مشاهده تغییرات جهشی در دروزوفیلا پس از تابش اشعه ایکس به وسیله مولر .
۱۹۲۸ – پیشنهاد سیکلوترون به وسیله وایلدرو .
– ارائه گزارش کوتارد درباره برتری روش درمان تقطیعی برای سرطان انسان .
– پیشنهاد واحد شدت اشعه ایکس در دومین کنگره بین المللی رادیولوژی .
– تاسیس کمیته بین المللی محافظت در برابر اشعه ایکس و رادیم .
– موافقت دومین کنگره بین المللی رادیولوژی با اولین توصیه های بین المللی حفاظت در برابر تشعشع .
۱۹۲۹ – تاسیس کمیته مشاوره ای در مورد حفاظت در برابر اشعه ایکس و رادیم (در ایالات متحده ) .
۱۹۳۰ – ترسیم اولین منحنی بقا برای باکتریهای تابش دیده به وسیله لی .
۱۹۳۱ – انتخاب « رونتگن » به عنوان واحد سنجش تابش گیری از پرتوی ایکس .
۱۹۳۲ – اختراع سیلکوترون به وسیله لاورنس . او در سال ۱۹۳۳ با همکاری لیوینگستون ، سیکلوترونی با قابلیت تولید دوترونهای V 5000000 ساخت .
– کشف نوترون به وسیله چادویک . نوترون ذره ای هسته ای با جرمی مشابه جرم پروتون و فاقد بار الکتریکی ( خنثی ) است . آزمایش نشان دهنده وجود نوترون ، فرضیه های راترفورد در سال ۱۹۱۹ را ثابت کرد .
۱۹۳۳ – بیان فرضیه ای مبنی بر اهیمت اکسیژن در پرتودرمانی با موضوع تاثیر اکسیژن بر حساسیت پرتوی مقاطع توموری به وسیله کرابتری و کرامر .
۱۹۳۴ – تولید رادیواکتیویته مصنوعی در اثر بمباران آلومینیوم به کمک ذرات آلفا به وسیله آیرین و ژولیت کوری . آنها مشاهده کردند حین اجرای این فرایند ،‌ از آلومینیوم نوترون و ذرات باردار مثبت تابش می شود .
– معرفی سیستم دزاژ درمان با اشعه گاما به وسیله پاترسون و پارکر .
۱۹۳۵ – مشاهده اثر اکسیژن بر حساسیت پرتوی ریشه های Vicia Faba به وسیله موترام . او فرض کرد ویژگی مذکور در پرتودرمانی حایز اهمیت باشد .
۱۹۳۷ – پنجمین کنگره رادیولوژی ، « رنتگن » را به عنوان یک واحد دز بین المللی برای پرتوهای ایکس و گاما پذیرفت .
۱۹۳۹ – ۱۹۳۸ – استفاده از سیکلوترون ۳۷- اینچی در برکلی برای درمان اولین بیمار با نوترون به وسیله روبرت استون .
۱۹۴۰ – پیشنهاد رابطه خطی درجه دو برای پاسخ بیولوژیکی به تشعشع به وسیله لی وکاتچساید .
– اندازه گیری اولین نسبت افزایش اکسیژن به صورت کمی به وسیله گری ( منتشر شده در سال ۱۹۵۲ ) ؛
– معرفی مفهوم انتقال خطی انرژی به وسیله زیرکه .
۱۹۴۱ – اصل « یک ژن _‌یک آنزیم » بنا نهاده شد .
۱۹۴۲ – آغاز اولین واکنش زنجیره ای هسته ای خودکار در یک پیل گرافیت اورانیم یا رآکتور در شیکاگو به وسیله فرمی و همکاران .
۱۹۴۳ – اولین استفاده از ایزوتوپهای رادیواکتیو برای نشاندار کردن ترکیبات در بیولوژی و پزشکی به وسیله هوسی .
۱۹۴۴ – نمایش ارتباط بین دز و زمان کل تابش گیری پوست با رابطه                              « ۳۳/۰ (زمان) α ذره » به وسیله استراندکویست .
۱۹۴۵ – انفجار بمب اتمی در شانزده جولای در نیومکزیکو ، ششم اوت در هیروشیما و یازدهم اوت در ناگازاکی ؛
۱۹۴۶ – تجدید سازمان کمیته مشاوره ای حفاظت در برابر اشعه ایکس و رادیم به کمیته ملی حفاظت در برابرتشعشع ( ایالات متحده ) ؛
۱۹۴۹ – کشف سیستئین به عنوان محافظ پرتوی به وسیله پت .
۱۹۵۰ – سازماندهی مجدد کمیته های قبل از جنگ کمیسیون بین المللی محافظت رادیولوژیکی و کمیسیون بین المللی واحدهای رادیولوژیکی .
– کشف نسبت ثابت یک به یک برای آدنین به تیمین و گوآنین به سیتوزین در DNA به وسیله اروین چارگاف .
۱۹۵۱ – اولین دستگاه کبالت – ۶۰ بالینی . لندن ، اونتاریو ،‌کانادا .
– گزارش آثار وراثتی تشعشع در موش به وسیله راسل .
– اندازه گیری دقیق ساختمان یک زنجیره پلی پپتیدی به وسیله لینوس پالینگ .
۱۹۵۲ – انتشار اولین گزارش اندازه گیری کمی اثر اکسیژن به وسیله گری .
– شناسایی DNA به عنوان مولکول وراثتی .

۱۹۵۳ – معرفی مفهوم « دز جذبی » به وسیله کمیسیون بن المللی واحدهای رادیولوژی .
۱۹۵۳- توسعه اتورادیوگرافی و تعیین مراحل چرخه سلولی به وسیله هوارد و پلک .
۱۹۵۳ – استفاده از اولین شتابدهنده خطی برای درمان بیماران در بیمارستان هامراسمیت ، انگلستان .
۱۹۵۳ – کشف ساختمان مولکول DNA به وسیله کریک و واتسون .
۱۹۵۴ – معرفی ایریدیم -۱۹۲ برای براکی تراپی ( درمان از نزدیک ) .
۱۹۵۵ – توصیف هیپوکسی مزمن به عنوان نتیجه ای از محدودیت انتشار اکسیژن به وسیله تاملینسون وگری .
۱۹۵۶ – رسم اولین منحنی بقای تشعشع در شرایط in vitro برای سلولهای انسان به وسیله پاک .
۱۹۵۷ – انتشار منحنی –K برای اکسیژن به وسیله آلپر و هوارد – فلاندرز .
۱۹۵۹ – نمایش فرایند ترمیم در آزمایش دزهای مقطع با سلولهای پستانداران به وسیله الکایند .
– رسم اولین منحنی بقا برای سلولهای تومور در شرایط in vitro به وسیله هویت و ویلسون .
۱۹۶۰ – تغییر شکل منحنی بقا با تغییر انتقال خطی انرژی به وسیله بارندسن و همکاران .
– معرفی مفهوم نسبت رشد در تومورها به وسیله مندلسون .
۱۹۶۱ – جاگذاری از راه دور برای براکی تراپی به وسیله هنسکه .
۱۹۶۲ – اولین نمایش اثر آهنگ دز بر سلولها در شرایط in vitro به وسیله هال و بدفورد .
۱۹۶۳ – کشف رابطه بین الکترون خواهی و قابلیت حساسیت پرتوی به وسیله آدامز و دوی .
– اولین مشاهده تغییر حساسیت پرتوی در مراحل چرخه سلول به وسیله ترازیما و تالمک .
– اولین نمایش محدودیت درمان تومور موش با اشعه ایکس در اثر وجود سلولهای هیپوکسیک به وسیله پاورز و تالمک .
۱۹۶۶ – توصیف ترمیم آسیب قابل کشنده به وسیله تالمک .
– درمان اولین بیمار در شرایط اکسیژن با فشار بالا به وسیله چرچیل و            دیوید سن .
– شناسایی رمز ژنتیکی .
– توصیف وابستگی نسبت افزایش اکسیژن به انتقال خطی انرژی به وسیله راندسن و همکاران .
۱۹۶۷ – معرفی مفهوم عامل کاهش سلول در تومور به وسیله استیل .
– رسم اولین منحنی بقا برای سلول ها در شرایط in vitro – کلونیهای پوست به وسیله ویترز .
۱۹۶۸ – طبقه بندی حساسیت پرتوی بافتها به وسیله کاسارت .
– توصیف دز اسمی استاندارد به وسیله الیس .
۱۹۶۹ – نمایش تسریع تجدید جمعیت سلولی در تومورهای حیوانات به وسیله هرمان و بارندسن .
۱۹۷۱ – رسم اولین منحنیهای بقا برای هیپوترمی .
– توسعه روش سنجش سلولهای کریپت در ژوژونوم موش به وسیله ویترز .
– رسم منحنی بقا برای سلولهای بنیادین مغز استخوان به وسیله تیل و مک کلاک .
– نمایش حساسیت سلول به گرما طی چرخه سلولی به وسیله وسترا و دوی .
– ارائه مدل دو ضربه ای برای توضیح صور مختلف رتینوبلاستوما به وسیله نادسن .
۱۹۷۲ – نصب و راه اندازی اولین اسکنر برش نگاری رایانه ای به وسیله شرکت EMI در بیمارستانی در لندن .
– تولید اولین مولکول DNA نوترکیب .
– ثبت اصطلاح اکسیژندار شدن مجدد به وسیله کالمن .
۱۹۷۳ – معرفی مکانیزم زمانی تکثیر در بافتهای سالم پس از تابش گیری به وسیله دنه کمپ .
۱۹۷۴ – اولین کارآزمایی بالینی با نوترون به وسیله کاترال .
– درمان اولین بیمار سرطانی با مزونهای پی منفی در لوس آلاموس به وسیله کیگرمن .
۱۹۷۵ – درمان اولین بیمار سرطانی با یونهای سنگین در برکلی کالیفرنیا .
۱۹۷۶ – تعیین متغییرهای خطی درجه دو ،‌ در آزمایشهای با تقطیع دز به وسیله فالو و داگلاس .
– اولین کارآزمایی بالینی تصادفی با نوترون در بیمارستان هامراسمیت لندن .
– توسعه اسفروییدها به وسیله سائرلند .
– اولین کارآزمایی بالینی با یک حساس کننده سلولهای هیپوکسیک                   ( مترونیدازول ) به وسیله اورتاسون و همکاران .
– توصیف ژنهای مهارکننده در سلولهای کشت شده به وسیله استانبریج .
۱۹۷۹ – توصیف سلولهای هیپوکسیک حاد به وسیله براون .
۱۹۸۰ – تفاوت شکل منحنی بقا برای بافتهای دیر یا زود واکنش دهنده به وسیله ویترز .
– معرفی اولین ژن ترمیم در سلولهای انسان به وسیله روبین .
– اولین توصیف اپوپتوز به وسیله کر .
– اولین دستگاه تشدید مغناطیسی تجارتی .
۱۹۸۱ –تخمین آثار وراثتی تشعشع در انسان به وسیله شول ،‌اوتاکا ، نیل .
۱۹۸۲ – توصیف مفهوم دز موثر ژنتیکی به وسیله بارندسن .
– تشریح اولین انکولوژنهای انسانی به وسیله بی شاپ .
۱۹۸۵- ساخت اولین پرکننده قابل کنترل با رایانه به نام نوکلترون .
– تخمین Ttop ( زمان مستعد دو برابر شدن ) در بیماران از یک نمونه برداری ،‌ به وسیله بگ .
۱۹۸۶ – توسعه داروهای کاهش دهنده بیولوژیکی به وسیله براون ،‌آدامز .
۱۹۸۹ – اندازه گیری مقدار اکسیژن در تومورهای انسان با نیتروایمیدازولهای نشاندار شده به وسیله چاپمن ،‌ اورتاسون و همکاران .
– توسعه روش واکنش زنجیره ای پلیمراز ( PCR ) .
۱۹۹۰ – کشف اهمیت ژنهای ترمیم ناهمگن در سرطان کلون انسان به وسیله وگل اشتاین .
۱۹۹۱ – توسعه روش پلی مورفیسم تطبیقی تک رشته ای برای شناسایی جهش .
– اولین استفاده ژن درمانی در حیوانات .
– اولین ارتباط ۲SF ( نسبت بقا در ۲ گری ) و کنترل تومور به وسیله وست .
۱۹۹۲ – اولین کارآزمایی بالینی ۲۷۲۱WR به عنوان یک محافظ پرتوی به وسیله کلیگرمن .
۱۹۹۵ – تعیین توالی ژن ATM .
۱۹۹۶ – نامگذاری ۵۳P به عنوان مولکول سال – محافظ ژنوم .

منبع:PRIN.IR