تحریک عمقی مغز DBS – قسمت دوم
تاریخچه :
در اوایل سال ۱۹۵۰ پزشکان متوجه شدند که تخریب و تهاجم به بخشی خاصی در داخل مغز می تونه در در مان بعضی از بی نظمی های حرکتی کمک کنه.وقتی قسمتی از مغز که در بی نظمی های دخیل است مورد تهاجم واقع می شه اثرات اختلالات معمولا بهتر میشن.خیلی سریع جراحی های با هدف تخریب و حمله یک روش درمانی استاندارد برای کاهش مشکلات کنترل عضلانی شد که سبب اون ها شرایطی به بیماری پارکینسون بود.
اما جراحی های با هدف تخریب و حمله راه حل ایده آلی برای پزشکان نبود.این روش همیشه نمی تونست اثرات رو کاهش بده ف ودر مواردی هم اثرات جنبی مخربی را در پی داشت.یکی از مشکلات اصلی در این روش جراحی این بود که اثراتش نمی توانست نا تمام باشه، ساختار یک مغز تخریب شده برای همیشه خراب شده است، اثرات جنبی نا خواسته دیگه برگشت ناپذیر بودند.
جراحی های با هدف تخریب و تهاجم که به منظور تخریب قسمتی از مغز هستند تا زمانی که سبب اثرات برگشت ناپذیر باشن مطلوب نیستند.
در سال ۱۹۷۰ یک روش درمانی دارویی برای اختلالات حرکتی معرفی شد.درمانی که با این داروی جدید levodopa نام گرفته بود می تونست مثل جراحی های تخریبی مغز برای کنترل همان نوع اثرات به کار بره اما ریسک جراحی هم دیگه نبود. Levodopa درمانی سریع شروع به جایگزین کردن خودش با جراحی تخریبی مغز کرد و این به خاطر فوایدی بود که برای بیمار ها با خودش آورده بود. یکی از مزایا این بود که با توجه به ویژگی منحصر به فرد شخص می تونست با دز بندی تنظیم بشه.
بعد از چند سال هر چند که levodopa درمانی طولاتی مدت برای خودش یک سری مشکلات جدیدی رو به ارمغان آورده بود.سرانجام مغز تاوان اثرات دارو را می داد.در بعضی موارد پیامد ها واقعا جدی بودند.بیمار ها مشکلات کنترلی حرکتی جدید براشون دیده می شد که وخیم تر از اثرات اصلی بیماری بود.
بعدش در سال ۱۹۸۰ روش جدید بوجود امد.متخصصی فهمیدند که همان اثری که به وسیله ی تخریب بافت مغز بوجود می اد را می توان به تحریک بافت بوسیله ی پالس های الکتریکی بدون درد بدست اورد .این یه کشف جالب بود چون اثرات تحریک الکتریکی کاملا قابل بازگشت بود.در حقیقت وقتی تحریک خاموش می شد مغز فعالیت عادی خودش رو پی می گرفت.مثل روش درمانی دارویی ، پزشکان باید تحریک الکتریکی را متناسب با هر بیماری در خور کنند.بر خلاف روش دارویی روش تحریکی الکتریکی را می شد به صورت محلی استفاده است (localized ) پس قسمتی از مغز که مد نظر مود تنها متاثر می شود.
در مان با استفاده از تحریک عمقی مغز چند سالی به منظور آزمایشگاهی استفاده شده و نتایج مثبت درمانی حاصل گردید.در سال ۲۰۰۲ استفاده از DBS برای شرایطی چون بیماری پارکینسون توسط FDA تایید شد. DBS روش درمانی استاندارد برای اختلالات مغزی مشابه پارکینسون باقی مانده است .
ادامه دارد …
مترجم: علی آقایی فر
سایت تخصصی مهندسی پزشکی aghaeifar.ir
هر گونه استفاده از این مطلب با ذکر نام سایت و مترجم بلامانع است.
